Pieterpad dag 16

Finale

Taart

Bank hangen

Uitgebreid blog volgt!

Het is zo raar, 17 dagen geleden stond ik nog in Noord-Nederland, bijna aan de Waddenzee. Met mijn rugzak en nieuwsgierigheid wat ik tegen zou gaan komen ben ik gestart met een etappe van 35km. De laatste dag rondde ik met een kleine afstand af van 27 km. Ik had me voorbereid op pittige klimmen, dit viel allemaal erg mee ten opzichte van de etappe ervoor, vanaf Sittard. Het is grappig hoe snel je vanuit de kant van Valkenburg naar Maastricht loopt en dat je dan ineens in de stad staat.

Wandelstokken op het Pieterpad

Het was wel klimmen en klauteren. Op dit traject lagen veel omgevallen bomen, waarschijnlijk van de storm van een goede week geleden. Leuk om te doen, gebruikmakend van je stokken hup je overal zo overheen. De wandelstokken zijn ook erg goed van pas gekomen bij alle modderige stukken. Met behulp van de wandelstokken kon ik gemakkelijk langs modderplassen huppen, omdat je extra balanspunten hebt. Tevens wandelde ik hierdoor wat sneller, wat ook goed was voor mijn conditie. Doordat ik sneller kon lopen, was mijn hartslag net iets hoger en had ik een goede training iedere dag voor het aerobe uithoudingsvermogen.

Op 21 maart heb ik het Pieterpad afgerond met het bereiken van de St. Pietersberg in Maastricht met uitzicht op de Enci mijn. De open mijn vind ik niet mooi, het zijn voor mij punten van confrontatie, hoe wij de aarde mishandeld hebben. De diepe uitgraving is imposant om te zien en er zijn inmiddels ook dieren te vinden die het fijn vinden zich er te stettlen, zoals de Oehoe.

Al met al…de tijd vliegt als je bezig bent en ik voel me fysiek enorm goed. Ik denk dat meer mensen moeten gaan wandelen: het buiten zijn, fysieke inspanning leveren en tijd voor jezelf nemen zijn enorm belangrijk.

2 thoughts on “Pieterpad dag 16

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.